Voor iedereen die zich de afgelopen jaren heeft afgevraagd waarom er geen blogs meer verschenen.

Verschillende redenen. Zoals in elk mensenleven hoogtepunten en helaas ook dieptepunten. Geen tijd, geen inspiratie enz. enz.

En dan na een maand lang sneeuw, drukke feestdagen met al mijn dierbare familieleden om me heen, een geweldige jaarwisseling met lieve vrienden en het meest spectaculaire vuurwerk sinds jaren bedenk ik me dat ik ooit een weblog had.

Ik wens al mijn onmisbare gezinsleden en trouwe vrienden en vriendinnen een warm, liefdevol, gezond en inspirerend 2011. Dank voor alle mooie kaarten met inspirerende teksten die jullie stuurden.

Voor iedereen die zich de afgelopen jaren heeft afgevraagd waarom er geen blogs meer verschenen.

Verschillende redenen. Zoals in elk mensenleven hoogtepunten en helaas ook dieptepunten. Geen tijd, geen inspiratie enz. enz.

En dan na een maand lang sneeuw, drukke feestdagen met al mijn dierbare familieleden om me heen, een geweldige jaarwisseling met lieve vrienden en het meest spectaculaire vuurwerk sinds jaren bedenk ik me dat ik ooit een weblog had.

Ik wens al mijn onmisbare gezinsleden en trouwe vrienden en vriendinnen een warm, liefdevol, gezond en inspirerend 2011. Dank voor alle mooie kaarten met inspirerende teksten die jullie stuurden.

Er komt waarschijnlijk wel weer eens een tijd dat ik me met meer regelmaat ga bezighouden met het schrijven van logjes. Op dit moment heb ik niet de tijd, rust en zin om zo af en toe een stukje te schijven. Aan mijn statitieken zie ik dat mensen de moed echter niet opgeven en me toch blijven bezoeken.  Thanks everybody. Dus ….. ik ben er nog steeds, alles gaat goed en als ik echt besluit om definitief te stoppen, kondig ik dat netjes aan. Zo ver is het momenteel niet. Blijf me gerust bezoeken, ik kom ook zo af en toe bij jullie langs (hxe9 Ria, er stiekem tussenuit knijpen, dat kan echt niet hoor). Veel liefs allemaal, geniet van het "prachtige" zomerweer en voor de vakantiegangers een fijne, welverdiende en ontspannen vakantie.

Er komt waarschijnlijk wel weer eens een tijd dat ik me met meer regelmaat ga bezighouden met het schrijven van logjes. Op dit moment heb ik niet de tijd, rust en zin om zo af en toe een stukje te schijven. Aan mijn statitieken zie ik dat mensen de moed echter niet opgeven en me toch blijven bezoeken.  Thanks everybody. Dus ….. ik ben er nog steeds, alles gaat goed en als ik echt besluit om definitief te stoppen, kondig ik dat netjes aan. Zo ver is het momenteel niet. Blijf me gerust bezoeken, ik kom ook zo af en toe bij jullie langs (hxc3xa9 Ria, er stiekem tussenuit knijpen, dat kan echt niet hoor). Veel liefs allemaal, geniet van het "prachtige" zomerweer en voor de vakantiegangers een fijne, welverdiende en ontspannen vakantie.

Naarmate het einde van de maand nadert, nemen mijn bezoekersaantallen toe. Merkwaardig! Gaan ze ervanuit dat ik toch minimaal 1 logje per maand produceer. OK dan maar.

November was in alle opzichten hectisch, zowel zakelijk als privxe9.

Een nieuwe baan met nieuwe kansen en nieuwe mogelijkheden. Een snel groeiend bedrijf  waar winst gemaakt moet worden en waar geen eurocent teveel over de balk gesmeten wordt. ‘s ochtends rijd ik, om de verkeerschaos te vermijden,  langs vaarten en over bruggetjes naar de plaats van bestemming. xb4s avonds terug neem ik dan wel eens de N242 met zijn nieuwe viaducten en wirwar van wegen. We hebben zelfs nu ook een route du Soleil.

Mensen die gewend zijn om met een TomTom te rijden, komen wanhopig en veel te laat aan, ook bij ons op kantoor. Tom kent al die nieuwe verbindingswegen nog niet.

Thuis vonden er ook de nodige veranderingen plaats. De badkamer vordert gestaag. Het tegelwerk is af, het nieuwe dakraam zit erin en het bad is bijna geplaatst. Dan hebben we dus een huis met een ligbad, die luxe hebben we nog nooit gehad. Zoon A. verhuisde deze maand naar zijn nieuwe huisje in een supergezellig buurtje. Het is hun eerste koophuis en ze zijn er dolgelukkig mee.    

B. was de afgelopen maand langer dan gepland in Engeland. Zijn moeder werd ziek en hij besloot wat langer te blijven en moest zijn ticket omzetten. Gelukkig gaat alles weer goed.

Nog even en dan is dochter E. weer voor een bliksembezoek in het land. Vlak voor de kerst komt ze aan. Na de kerst gaat ze nog even naar Engeland en dan met Oud en Nieuw alweer terug in New York. We zijn blij dat ze er weer even is en wij gaan samen nog een dagje naar Den Haag en we gaan vast plannen waar we haar de volgende keer zullen ontmoeten. In die week gaan we op 2e kerstdag ook de dochter van mijn zus op Schiphol uitzwaaien die voor 3 jaar met haar man en kinderen naar Dubai wordt uitgezonden.

December wordt ongetwijfeld geen saaie maand. In ieder geval heb ik ook nog 1 1/2 week vakantie en daar kijk ik met verlangen naar uit. 

Tot in december. Het is me toch weer gelukt!

Naarmate het einde van de maand nadert, nemen mijn bezoekersaantallen toe. Merkwaardig! Gaan ze ervanuit dat ik toch minimaal 1 logje per maand produceer. OK dan maar.

November was in alle opzichten hectisch, zowel zakelijk als privxc3xa9.

Een nieuwe baan met nieuwe kansen en nieuwe mogelijkheden. Een snel groeiend bedrijf  waar winst gemaakt moet worden en waar geen eurocent teveel over de balk gesmeten wordt. ‘s ochtends rijd ik, om de verkeerschaos te vermijden,  langs vaarten en over bruggetjes naar de plaats van bestemming. xc2xb4s avonds terug neem ik dan wel eens de N242 met zijn nieuwe viaducten en wirwar van wegen. We hebben zelfs nu ook een route du Soleil.

Mensen die gewend zijn om met een TomTom te rijden, komen wanhopig en veel te laat aan, ook bij ons op kantoor. Tom kent al die nieuwe verbindingswegen nog niet.

Thuis vonden er ook de nodige veranderingen plaats. De badkamer vordert gestaag. Het tegelwerk is af, het nieuwe dakraam zit erin en het bad is bijna geplaatst. Dan hebben we dus een huis met een ligbad, die luxe hebben we nog nooit gehad. Zoon A. verhuisde deze maand naar zijn nieuwe huisje in een supergezellig buurtje. Het is hun eerste koophuis en ze zijn er dolgelukkig mee.    

B. was de afgelopen maand langer dan gepland in Engeland. Zijn moeder werd ziek en hij besloot wat langer te blijven en moest zijn ticket omzetten. Gelukkig gaat alles weer goed.

Nog even en dan is dochter E. weer voor een bliksembezoek in het land. Vlak voor de kerst komt ze aan. Na de kerst gaat ze nog even naar Engeland en dan met Oud en Nieuw alweer terug in New York. We zijn blij dat ze er weer even is en wij gaan samen nog een dagje naar Den Haag en we gaan vast plannen waar we haar de volgende keer zullen ontmoeten. In die week gaan we op 2e kerstdag ook de dochter van mijn zus op Schiphol uitzwaaien die voor 3 jaar met haar man en kinderen naar Dubai wordt uitgezonden.

December wordt ongetwijfeld geen saaie maand. In ieder geval heb ik ook nog 1 1/2 week vakantie en daar kijk ik met verlangen naar uit. 

Tot in december. Het is me toch weer gelukt!

31 logjes schrijven over Amerika.

Ik vond het best een leuk "projectje". Het voordeel van zo’n eigen project is dat je er zelf helemaal de baas over bent. Niemand die zich ermee bemoeit van je moet dit of je kunt het beter zus of zo. Was het dagelijks werk maar zo!

Van te voren had ik niet echt een vastomlijnd idee over de inhoud van die logjes. Soms hielp de actualiteit een handje mee, soms kwamen de ideexebn spontaan in me op.

Aan sommige onderwerpen wilde ik aandacht besteden, maar ben ik niet eens aan toegekomen. Ik heb het bijvoorbeeld nauwelijks gehad over de Nationale Parken in de VS en die zijn toch absoluut de moeite waard. En er zijn nog zovxe9xe9l meer interessante onderwerpen te bedenken. Ik noem er een aantal: de komende verkiezingen, het onderwijs, sociale voorzieningen, rampenbestrijding etc., maar in 31 logjes kun je lang niet alles kwijt en moet je keuzes maken.

De logjes in deze vorm waren niet tot stand gekomen zonder de hulp van mijn assistente/cq trouwste fan/cq jongste kind (woonachtig in Amerika) die verantwoordelijk was voor de foto’s en muziekjes bij de logjes. Dat doet ze goed en kan ze veel beter dan ik en een beetje teamwork is nodig bij het slagen van een project, toch?

Het is de trouwe lezer wellicht ook opgevallen dat ik voornamelijk over de VS heb geschreven. Klopt, er is een groot gedeelte van Amerika (Midden en Zuid) waar we (nog?) niet geweest zijn. Wie weet, ooit in de toekomst en dan heb ik meteen weer "materiaal" genoeg voor een andere maand.

Voorlopig echter ben ik er even minder frequent dan de afgelopen maand. De komende tijd heb ik het heel druk, zowel privxe9 als met werk. Maar daarover een andere keer.

31 logjes schrijven over Amerika.

Ik vond het best een leuk "projectje". Het voordeel van zo’n eigen project is dat je er zelf helemaal de baas over bent. Niemand die zich ermee bemoeit van je moet dit of je kunt het beter zus of zo. Was het dagelijks werk maar zo!

Van te voren had ik niet echt een vastomlijnd idee over de inhoud van die logjes. Soms hielp de actualiteit een handje mee, soms kwamen de ideexc3xabn spontaan in me op.

Aan sommige onderwerpen wilde ik aandacht besteden, maar ben ik niet eens aan toegekomen. Ik heb het bijvoorbeeld nauwelijks gehad over de Nationale Parken in de VS en die zijn toch absoluut de moeite waard. En er zijn nog zovxc3xa9xc3xa9l meer interessante onderwerpen te bedenken. Ik noem er een aantal: de komende verkiezingen, het onderwijs, sociale voorzieningen, rampenbestrijding etc., maar in 31 logjes kun je lang niet alles kwijt en moet je keuzes maken.

De logjes in deze vorm waren niet tot stand gekomen zonder de hulp van mijn assistente/cq trouwste fan/cq jongste kind (woonachtig in Amerika) die verantwoordelijk was voor de foto’s en muziekjes bij de logjes. Dat doet ze goed en kan ze veel beter dan ik en een beetje teamwork is nodig bij het slagen van een project, toch?

Het is de trouwe lezer wellicht ook opgevallen dat ik voornamelijk over de VS heb geschreven. Klopt, er is een groot gedeelte van Amerika (Midden en Zuid) waar we (nog?) niet geweest zijn. Wie weet, ooit in de toekomst en dan heb ik meteen weer "materiaal" genoeg voor een andere maand.

Voorlopig echter ben ik er even minder frequent dan de afgelopen maand. De komende tijd heb ik het heel druk, zowel privxc3xa9 als met werk. Maar daarover een andere keer.

Het is Mexico, maar Yucatan valt zowel geologisch als cultureel meer onder Centraal Amerika dan onder Mexico. We gingen naar Yucatan (gelegen tussen de golf van Mexico en de Caribische Zee) omdat we o.a. de overblijfselen van de Mayabeschaving wilden bekijken. Als standplaats hadden we Cancun uitgezocht omdat we van daaruit met het openbaar vervoer gemakkelijk naar onze bestemmingen konden reizen. Met opzet hadden we onze verblijfplaats in het centrum van Cancun (dichtbij het busstation) uitgezocht en niet op de overbekende hotelstrip. Het is veel leuker om ‘s ochtends in een lokaal restaurantje tussen de Mexicanen te ontbijten (en met burrito’s met guacamola kun je prima de dag beginnen). We hebben heel veel uitstapjes gemaakt, o.a. naar een eiland voor de kust en natuurlijk naar Chitzen Itza. En ja hoor, ook ik heb die overbekende pyramide nietsvermoedend beklommen. En dan maar zien hoe je weer beneden komt. Ik heb niet echt last van hoogtevrees, maar dit sloeg alles.

Wat we nu nog aan de praktijk willen toetsen is of de westkust van Mexico, aan de kant van de Grote Oceaan,  echt zo anders is. Wie weet, zijn we nog eens in de gelegenheid hiertoe. 

Het is Mexico, maar Yucatan valt zowel geologisch als cultureel meer onder Centraal Amerika dan onder Mexico. We gingen naar Yucatan (gelegen tussen de golf van Mexico en de Caribische Zee) omdat we o.a. de overblijfselen van de Mayabeschaving wilden bekijken. Als standplaats hadden we Cancun uitgezocht omdat we van daaruit met het openbaar vervoer gemakkelijk naar onze bestemmingen konden reizen. Met opzet hadden we onze verblijfplaats in het centrum van Cancun (dichtbij het busstation) uitgezocht en niet op de overbekende hotelstrip. Het is veel leuker om ‘s ochtends in een lokaal restaurantje tussen de Mexicanen te ontbijten (en met burrito’s met guacamola kun je prima de dag beginnen). We hebben heel veel uitstapjes gemaakt, o.a. naar een eiland voor de kust en natuurlijk naar Chitzen Itza. En ja hoor, ook ik heb die overbekende pyramide nietsvermoedend beklommen. En dan maar zien hoe je weer beneden komt. Ik heb niet echt last van hoogtevrees, maar dit sloeg alles.

Wat we nu nog aan de praktijk willen toetsen is of de westkust van Mexico, aan de kant van de Grote Oceaan,  echt zo anders is. Wie weet, zijn we nog eens in de gelegenheid hiertoe.